Manaus

brussel

Manaus lijkt soms op Brussel, zeker bij regenweer. Diezelfde uitgekiende zorg voor verhoudingen en contrastwerking, voor evenwicht tussen grijs blinken en kleurrijk verdrinken, voor mooie rommel. Maar Brussel ligt natuurlijk niet aan de Rio Negro, in het hartje van het Amazonewoud, en heeft ook geen paalwoningen of vlottende kaaien.

brussel2

‘s Avonds in de haven hangt de geur van aangevoerd vers fruit en vis en het licht glijdt langzaam wegdeemsterend over boten en kaaien. Terrasjes worden gevuld met dikke blote buiken die daarom nog met moeite kunnen biljarten en hangen de haventerrasjes er vol met schoonheden die wel weer erg wulps zijn. Een dikke Duitser vertrouwde me toe dat in Brazilië alles een beetje met prostitutie te maken heeft. “De meisjes hebben graag een cadeautje, versta je?” Even later geraakte ik aan de klap met een schoonheid die zo’n cadeautje wou en vroeg ik of ze aan het werken waren of gewoon, vrijdagavond, aan het uitgaan waren. Naïevelingen komen zo wel eens wat te weten. Het antwoord was : “Alletwee tegelijk, mi amor, er is een groot schip toegekomen, met veel toeristen uit Europa, en dan is er veel werk en dus is het feest”. En inderdaad, in de haven lag een grote cruise die de Amazone opvoer vanuit Belem. Een schip Europese mannen. De Braziliaanse mannen op het terrasje waren pooiers die, na wat beter kijken, langs de kant subtiele aanwijzingen gaven aan de meisjes. Linkslinks, die man rechts, wenkend als volleerde prostitutieregisseurs. Opeens vielen de kleuren weg, werd de muziek hol en het bier lauw. Als een theater waarbij het decor instort.

haven

markt

paalwoningen

One Response to “Manaus”

  1. Deborah says:

    Salut Pieter…
    Un petit tour sur ton blog c’est comme un voyage éclair… surtout pour moi qui connait ce petit coin d’amazonie.
    Je te souhaite beaucoup de de plaisir pour la suite de ton voyage…
    A bientôt

    deborah