Guatemala

Ondertussen zijn Carine en ik net terug in Mexico. We hebben een hele grote toer gemaakt in Guatemala op een week tijd. Schandalig snel. We zaten in de bergen, in het Indiaanse hoogland, op meren, aan de voet van vulkanen, in grote grijze steden en in het oerwoud tussen de ruïnes van de Mayas en de apen en de toekans. We waren in Quetzaltenango, aan het meer van Atitlan, in Guatemala Ciudad en bovenop de ruïnes van Tikal (dichtbij Flores in de Péten-streek).

In Guatemala worden 22 talen gesproken naast het Spaans. Onder andere het Kachiquel, het Mam en het Quiché. Het is het meest Indiaanse land van Latijns-Amerika na Bolivia. De Indiaanse bevolking vormt in vele streken de absolute meerderheid, maar wordt doorlopend behandeld als minderheid. Ongeveer alle trekpleisters van het land hebben iets te maken met de Indiaanse bevolking. De Maya-ruïnes, het artisanaat, de klederdracht, de kleurrijke markten, de geschiedenis. Verschillende Guatemalteekse presidenten verkozen echter om de armoedecijfers naar beneden te trekken door de Indianen verder uit te moorden. Dat is goed voor de statistieken. “Als ze toch geen vooruitgang willen, kunnen we ze eigenlijk niet gebruiken, ze nemen alleen maar plaats in.”

bus guate

In Quetzaltenango en omstreken zaten we in kleurrijke bussen tussen de bergen te rijden, geplet tussen de marktwaar van Indiaanse vrouwen. We passeerden Colotenango. In Quetzaltenango zelf zagen we ‘s nachts burgerwachten staan op vele hoeken van de straten. Gemaskerd, met baseballknuppels en waarschijnlijk nog wel een paar andere, scherpere, dingen. Niet echt een gezellige bedoening. Het geweld is hier van alle markten thuis. Maar overdag zijn de markten doolhoven van ontdekkingen.

markt guate1

markt guate2

markt guate3

Het meer van Atitlan gaf ons een mengeling van hippies, vulkanen, indianen en toeristen te zien. We kayakten tussen lege flessen, maar dat bleken dobbers van vislijnen te zijn.

meer atitlan

carine atitlan

meisje atitlan

In Guatemala stad leek bijna alles grijs. Na 21u ‘s avonds loopt er in vele wijken geen kat meer op straat, behalve militairen en prostituées. We ontmoetten er wel Laurent (uit Brussel) en Sandra (Guatemalteeks) die er biologische groentenpaketten vanuit de bergen laten overkomen om de strijd tegen pesticiden en het belang van kleine landbouw te promoten in de stad. Er zijn al 30 families met een groentenabonnement.

In Tikal vielen onze monden open voor de geschiedenis van de Maya’s. De ruïnes kunnen zonder enige moeite de concurrentie aangaan met de piramides uit Egypte. De gidsen waren daarentegen geen Maya’s, maar Ladino’s. Cynische situatie. Maar het regenwoud is prachtig.

tikal1

tikal2

tikal3

Daarna trokken we er dwars door om zo met kleine busjes op aarden wegen via kleine dorpjes en via een rivier Mexico weer binnen te trekken. Het woud is grotendeels verdwenen door “mysterieuze branden” en heeft plaats gemaakt voor kleine en hele grote boeren. Normaal betalen toeristen 250 Quetzals voor de rivierovertocht aan een goed draaiend overzetbedrijf gespecialiseerd in het versassen van Amerikaanse en Europese toeristen in een “real jungle experience”, maar als je een dorp verder gaat dan betaal je maar 25 Quetzals en je maakt een kleine handelaar gelukkig.

voorruit busje

grensrivier

overtocht

Er valt nog veel meer te vertellen, maar ik heb een oranjerood vermoeden dat er in augustus meer letters uit de lucht zullen vallen.

Comments are closed.