Archive for October, 2005

La Esperanzah

Thursday, October 13th, 2005

la esperanza

Afgelopen nacht sliep ik daar, onder vier ogen, in de kamer van Van Gogh.

muur

foto

bed

Dan wordt je ‘s morgens oranje wakker, alsof je heel de nacht met je vingers in een stopcontact geslapen hebt.

Honduras

Thursday, October 13th, 2005

Honduras verwelkomde ons met vele bananenplantages. En hier en daar gevangenissen, die maquila’s bleken te zijn, met massa’s wachtenden voor een gesloten poort met geweren ernaast. We sloten onze ogen, zoals mensen dat soms goed kunnen, en gingen richting Omoa, slapend aan de Caraïbische kust, om er te oefenen voor de volgende internationale hangmattendag. Aan die kust leven ook de Garifuna, de kleurrijke zwarte bevolking van Honduras.
En vandaaruit gingen we naar Utila, waarover een politiek activist niet echt iets schrijven kan, want het is een duik- en snorkelparadijs met prachtige koraalriffen. Hier en daar een onbewoond eilandje en dorpjes in het water, en stranden waar in de verste verte geen sociale bewegingen te bekennen zijn. Maar als ik zeg dat Utila vroeger een heel heftig pirateneiland was, kan ik wel wat bovenwaterfoto’s tonen.
Onder water was het nog mooier.

kaai

bootje

dorp

fauna

beach

huis

pier

boot

En daarna namen we op een vroege ochtend triestig afscheid en zat ik drie dagen in de driftige stad San Pedro Sula te zweten, voor ik kon vertrekken naar het aangenamere La Esperanzah, een stad zuidwaarts in de bergen, in het gebied van de Lenca Indigenas, Intubicá, waar ik dra de mensen van Copinh ontmoeten mag, de Consejo Cívico de Organizaciones Populares e Indígenas de Honduras.
Ik verander hier dus van realiteiten zoals je van sokken verwisselen kan.

Drie eeuwen geleden… Guatemala

Thursday, October 13th, 2005

Drie of misschien al vier eeuwen geleden was ik in San Cristobal de las Casas en nam ik afscheid van Chiapas en van de mensen die ik er leerde kennen. Daarom bakte ik pannekoeken met Nicolas, Elena en Kantjil. Ergens in de week van 20 september, op een woensdag. Nicolas aime bien le feu et alors ne l’a pas quitté toute la soirée. Ce qui était très agréable comme ca je pouvais tranquillement boire. Heel fijne avond met mensen van Promedios, Comppa, de waterprojecten, indymedia en nog anderen, die allemaal heel graag pannekoeken bleken te eten.

nicolas

tafel

En de volgende nacht moest er nog gebiljart worden. Met een winst voor Catalunia, Nederland en België. Frankrijk, Baskenland en Mexico moesten pijnlijk de duimen leggen.

biljart

En daarna ging het richting zuiden. Maar in Huehuetenango, Guatemala, werden we hardnekkig achtervolgd door “La Sexta” van de Zapatisten. Waarschijnlijk een fata morgana. Of ordinaire ontwenningsverschijnselen.

hotel la sexta

En daarna werden de woorden nog schaarser, waarschijnlijk omdat de ogen een voorsprong namen op de oren. Todos Santos.

todos santos 1

todos santos2

todos santos 3

todos santos 4

todos santos 5

Met vreemde koude landschappen op grote hoogte. De Terra Fria.

terra fria3

terra fria 2

terra fria 1

En toen, opeens veel verder, waren we in Nebaj. En nog later, en voor ik het vergeet, ergens tussen Nebaj en Coban, stond de hemel in brand, maar dat gelooft natuurlijk geen mens. En daarna, in het tweede ochtendlicht, reden we alweer hoog tussen de wolken.

wolken

En dan was, heel hoog, de weg weggeregend, nog voor de orkaan langskwam, en langs beide kanten moesten enkele honderden mensen lang wachten tot grote machines het zaakje geregeld kregen.

machines

wachten 1

wachten 2

En enkele dagen later staken we nog een andere bergketen over, de Sierra de Santa Cruz, richting El Estor aan het Lago de Izabal.

mais

jongens

meisjes

En zo kwamen we, al die eeuwen later, toe in de havenstad en dus de bananenstad van Guatemala, Puerto Barrios, de haven waar mensen en boten zich bijtanken.

puerto barrios

En daar lag de volgende ochtend Honduras voor de deur.